Με αφορμή την εξασφάλιση της παραμονής του στο Νο1 που θα τον βρει για 300η εβδομάδα συνολικά στην κορυφή της κατάταξης, ο Ρότζερ Φέντερερ θυμήθηκε την πρώτη φορά που ανέβηκε στο Νο1 της ATP το 2004, τονίζοντας ότι είναι πιο εύκολο να παραμείνεις στην κορυφή παρά να προσπαθείς να επιστρέψεις εκεί.

Aπό σαράντα κύμματα πέρασε ο Φέντερερ για να καταφέρει να ανατρέψει το σκορ απέναντι στον συμπατριώτη του Στάνισλας Βαβρίνκα, στον Ελβετικό εμφύλιο του 3ου γύρου στο Shanghai Masters.

Ο 31χρονος μαέστρος, επικράτησε με 4-6, 7-6(4), 6-0 του καλού του φίλου, μια νίκη που του επέτρεψε να παραμείνει στο Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης και μετά τη Σανγκάη, ανεξαρτήτου αποτελέσματος στην Κίνα.

Ακόμη πιο δύσκολη ήταν η προσπάθεια του Φέντερερ, 8 χρόνια πριν, να σκαρφαλώσει για πρώτη φορά στην καριέρα του στην κορυφή του κόσμου, κάτι που θυμόταν πολύ έντονα ο Βασιλιάς.

"Το θυμάμαι πολύ καλά" είπε για την ανοδό του στο Νο1 τον Φεβρουάριο του 2004 και συνέχισε: "Είναι από εκείνες τις στιγμές που δεν μπορείς να ξεχάσεις. Χρειάστηκαν ορισμένες εξαιρετικές εμφανίσεις για να τα καταφέρω. Θυμάμαι είχα μια ευκαιρία κόντρα στον Ρόντικ στο Μόντρεαλ, την προηγούμενη χρονιά, όμως έχασα 7-6 στο 3ο σετ, στα ημιτελικά. Χρειάστηκε να πάρω το Wimbledon (2003), το ATP World Tour Finals (2003) και να φτάσω ως τον τελικό του Australian Open (2004). Μόλις κέρδισα τον Φερέρο στα ημιτελικά, ήξερα ότι τα κατάφερα όμως ήθελα να τελειώσω δυνατά το τουρνουά, κερδίζοντας το Όπεν της Μελβούρνης, όπως και έγινε.

"Θυμάμαι μετά τα ημιτελικά πόσο χαρούμενος ήμουν που θα γινόμουν το Νο1. Λίγο αργότερα κέρδισα και πάλι στο Wimbledon, κάτι που το θεωρώ μεγάλο επίτευγμα. Όλα συνέβησαν μέσα σε ένα μικρό διάστημα εννιά μηνών που ήταν πολύ έντονο και ένιωσα ανακούφιση και μεγάλη ικανοποίηση. Τώρα είμαι εδώ, μετά από 8 και πλέον χρόνια. Πάντα ένιωθα ότι το τένις είναι ευκολότερο για μένα παίζοντας σαν Νο1 παρά να προσπαθώ να επιστρέψω εκεί".

Εντελώς χαλαρός και ανακουφισμένος μετά τη δύσκολη ανατροπή επί του Βαβρίνκα, ο Φέντερερ είπε στους δημοσιογράφους ότι παίζει τένις για την ευχαρίστηση και όχι για την επιτυχία που ακολουθεί.

"Μερικές φορές είσαι χαρούμενος απλά γιατί παίζεις. Μερικοί άνθρωποι και δημοσιογράφοι, δυστυχώς δεν το καταλαβαίνουν αυτό, να παίζεις τένις δηλαδή γιατί το ευχαριστιέσαι. Πάντα σκέφτονται ότι πρέπει να κερδίσεις τα πάντα, πάντα πρέπει να υπάρχει μια επιτυχημένη ιστορία κι αν δεν γίνεται αυτό, σημαίνει αποτυχία. Ίσως πρέπει να πας πίσω στο παρελθόν και να αναρωτηθείς "Γιατί ξεκίνησα να παίζω τένις;". Επειδή απλά μου άρεσε. Στην πραγματικότητα ήταν ένα χόμπι το οποίο εξελίχθηκε στην καλύτερη δουλειά στον κόσμο. Μερικοί δεν μπορούν ούτε να το σκεφτούν αυτό..." είπε ο κορυφαίος τενίστας που γνώρισε ποτέ το άθλημα και ο κάτοχος των σημαντικότερων ρεκόρ στο τένις, από τα πρώτα χρόνια της γεννησής του, σε οποιαδήποτε μορφή...